محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 36

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

جمعى كه آنها را صوفيّه مىگويند دربارهء آنها چه مىفرمايند ؟ حضرت فرمود كه : آنها دشمنان مايند پس هر كه ميل كند به آنها از آنها است ومحشور مىشود با آنها ، و بعد از اين جمعى خواهند آمد كه ادّعاى محبت ما نمايند وميل به آنها كنند و خود را شبيه به آنها سازند ولقب تصوّف را بر خود گذارند وتأويل كلام آنها كنند ؛ آگاه باشيد ! كه هر كه ميل به آنها كند از ما نباشد و ما از او بيزاريم ، و هر كه انكار آنها كند وكلامشان را رد نمايد مانند كسى باشد كه با كفّار در خدمت رسول مختار جهاد كند . پس بدانكه ! صوفيّه قاطبتاً از مخالفين ائمّهء معصومين عليهم السلام‌اند ، و از امامان معصوم حديث بسيار در طعن ايشان منقول ، و چون چنين نباشد ! وحال آنكه در كتاب مستطاب كُلينى مروى است به سند صحيح از حضرت أبى عبداللَّه جعفر بن محمّد الصّادق عليه السلام كه آن حضرت گفت كه : حضرت پيغمبر فرمود كه : « إنّ لكل بدعة تكون من بعدى يكاد بها الإيمان وليّا من أهل بيتى موكّلًا به يذبّ عنه ينطق بإلهام من اللّه ويعلن الحق بنوره ويردّ عنه كيد الكائدين فاعتبروا يا اولى الأبصار « 1 » » .

--> ( 1 ) - بدرستيكه بعد از من براى هر بدعتى - كه به آن اهل ايمان گول مىخورند - موكّلى است از اهل بيت من بر آن بدعت ، كه با كمك از الهام خداوند سخن مىگويد و آن بدعت را بر طرف مىنمايد ، وآشكار مىسازد حق را به نور خود ، وردّ مىنمايد مكر مكّاران را ، پس اى صاحبان بينش ! عبرت گيريد . اصول كافى : 1 / 54 حديث 5 .